DEN HAAG - Slechts de helft van de gemeenten vindt dat de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) meer samenhang heeft gebracht in de hulp aan zwakke groepen in de samenleving.

Dat blijkt uit een grote evaluatie van de Wmo door het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP), die vandaag wordt gepubliceerd. De Wmo werd in 2007 ingevoerd. Inmiddels hebben bijna alle gemeenten een Wmo-raad en een Wmo-loket (97 procent).

In 85 procent van de gemeenten worden de belangen van ouderen en lichamelijk gehandicapten goed behartigd. De problemen van slachtoffers van huiselijk geweld, daklozen en drugsverslaafden zijn in ,,hooguit een derde'' van de gemeenten goed in beeld. ,,Dat zijn natuurlijk groepen die lastig bij een Wmo-raad te betrekken zijn'', zegt dr. Mirjam de Klerk, projectleider Wmo bij het SCP. ,,Maar je kunt als gemeente natuurlijk ook anderen vragen in een Wmo-raad hun belangen te behartigen.''

Ongeveer de helft van de ambtenaren zegt dat hij of zij de cliënten actiever is gaan wijzen op de mogelijkheid van een persoonsgebonden budget. Twee derde van de cliënten zegt echter dat de ambtenaar aan het Wmo-loket hen niet op die mogelijkheid heeft gewezen. De Klerk: ,,Dat een mantelzorger een beroep kan doen op een persoonsgebonden budget is nog veel te weinig bekend. Ook voor hulp in de huishouding wordt nauwelijks een beroep op deze mogelijkheid gedaan.'' R

uim negentig procent van de aanvragen aan het Wmo-loket wordt (deels) toegewezen. Mantelzorgers weten de weg naar het Wmo-loket niet goed te vinden, zo blijkt verder uit de evaluatie. Zij kunnen vaak ondersteuning krijgen, maar zijn daarvan niet of nauwelijks op de hoogte. De lokale ambtenaar lijkt daar debet aan. Tachtig procent van de mantelzorgers die betrokken waren bij een Wmo-aanvraag, zegt dat de ambtenaar hen als mantelzorger niet gevraagd heeft of ze extra hulp nodig hadden. Zestig procent van hen kan die hulp best gebruiken, zo blijkt uit de evaluatie. Van alle mensen die van de Wmo gebruikmaken, heeft 62 procent daarnaast hulp van mantelzorgers.

Volgens De Klerk hebben ambtenaren wel zicht op de inhoud van de wet, maar beduidend minder zicht op de mensen waarvoor de wet bedoeld is. Grote groepen blijken zich niet aan het Wmo-loket te melden. ,,De Wmo-ambtenaar is nog een beetje zoekende naar zijn doelgroep.''

Potje
De breedte van de Wmo is zowel de kracht als de zwakte van de wet. Vijf op de zes gemeenten streeft dankzij de Wmo naar een 'breed' beleid voor zwakke groepen in de samenleving, maar er vallen dus ook zwakke groepen buiten de boot. Dat bleek in de zomer van 2008 al uit een enquête van het Nederlands Dagblad waaraan 145 Nederlandse gemeenten meededen.

Toch wil De Klerk niet aan de conclusie dat de Wmo te breed is opgezet. ,,Uit onze evaluatie blijkt toch dat de Wmo gemeenten helpt bij het integreren van hun beleid voor zwakke groepen.''

Bron: www.nd.nl/wmo